Betül TARIMAN/ Dergilerdeki Şiirlerinden Seçmeler 2
2005-12-10 · Kategori: Siir
Çocukluk Parkı 1
Onlar gelirdiler; cepleri dolu karamela
Sığınırlar koltukaltlarına annelerinin
Kapı zilleri, telefon sesleri susar
Susardı çocukluğun bahçesi
Küf tutmuş zaman bahçesi
Sözden önce mi olmuştum sonra mı
Batık mıydım kalkan mı
Kılıcın kını keskindi kından
Yenildim ey gece kovuldum aşktan
Onlar gelirdiler; atları yorgun, dilleri yorgun
Paşa çayları, oyun odaları
Mümkünmüş gibi başladığına şeylerin
Özensiz büyürdüler, sıcak ve odasız
Anneler uzaktılar, babalar poyraz
Böyle böyle büyüdüm işte
Kokusunu duymadığım koyun kalmadı
Eskitmediğim bir tek ten
Gizlendiğin yerden çık ey sebep
Gül yaprağı daha keskindir gülden
Onlar gelirdiler; yokluk sonu gelmez açlıktı
Açıktı kapıları hüzünlerin ve
Çocuklar gelirdiler ufak esintiler
İyiliklerle ağızları keten helvası
Kiralık bisikletler, fondanlar
Geride mi kalmıştım, önde mi
İçimde hep bir azlık
Sanki büyümüşüm de bir şeyler solacakmışım
Betül Tarıman / Akatalpa Dergisi Ocak 2002 sayısı
Evler ve odalar için iki şarkı
I.
Evlerin dağınıklığını toplamış sukunet
Evlerin dağınıklığını toplamış sukunet
İçimde hevese koşan bir çocuk var
Islık dudaklarına yapışmış ay
Yağmur yağsın
Yağmurum kalıbım dar
Çocuk olsam ey gül ağzı
Babamın bağırdığı yere yağsa hayat
Yoruldum söylemekten rengini kuytunun
Söküklere bakılırsa kıştandır
Gülüm gök açılsın
Gülüm gök canıma zar
II.
Evlerin karanlığını giyinmiş ihanet
Evlerin karanlığını giyinmiş ihanet
Sır olmuş mektuplara zaman
Çamaşırlar toplanmış ve ötekiler
Şimdi beni iyiliğe boğun
Belki geceme seken aşk
Gecemi açtıkça bilmek istediğim
bayrağım göndere çekilsin
bayrağım hiç eskimedi yar
odamda annemin sessizliği
odamda annem çınar
ayak izlerine güz düşmüş
kar açar sıkıntı ekmekten
evler düzenli
evlerin düzeni sığınmaktan
Betül Tarıman / Kül Dergisi Mart 2002 sayısı
İsyan
çocukmuşum
göl birikmişim ovaya
çiçekler açtırmış annem ipeğe
babam gelmiş de
düşümde yaralı atlar
anne beni uykuna göm
beni incine
aşk yaradır dönülmez
koşturan bir at
tenimde dörtnala
ezberime aldığım ellerin
gözlerin yalnızlığı havlayan
ne yapalım böyle dursun
saksıdaki çiçeğin yeri
gri evraklar çantamda
doğrusu nedir aşk yalansa
teskin ettiğim, edildiğim
odalarca sevişmek
bir V'yi açıp ortasından
dişlenmiş elma rengi
uzanıp gözlerim doğuya
aşkmışım gibi yirmi dört yaşım
kar açtırmış zamana cemal
gördüğüm rüyaysa eğer
gülmüşüm
babam gelmiş de
kalbimdeki mabette yerin evren kadar sevgili
Betül Tarıman / Varlık Dergisi Mart 2002 sayısı
Kış Odaları/5
Kül ve Veda
Derinine indiğim kuyu gülümü em
Çerçevenin tam ortasında yorgun bir atlı
onlar hep bir söküğü dikerdiler
Söküp yine dikerdiler
Islaktılar, yaşlarına gömüp başlarını
Derin koridorları yürümekle yorgun
Ağlardılar, kederle birdiler
Eski bir yolu yorardılar
Bekçisiydiler evlerinin beklerdiler
Sabahları ışıksız, geceyle esmer
Havalandırır yine havalandırırdılar
Bana öyle dokun öyle birik ki
Nemlensin bastığım toprak
Bir mabet gibi dikilsin karşıma aşk
Aldığım nefes ol
Aldığım nefes tenime ak
Sayfama bahar gelsin
Sayfama bahar gelmiş
Dutluğa, sulara, çocukluğa
Ben sayfamı hep sevdim
Betül Tarıman / Dize Dergisi Nisan 2002 sayısı
Denge
Kurumuş ot rengidir kadınlar
Keskin gül izi soluk alışlarında
Mevsim yaprağını arıyor annem neden
Oda tozlu
Raflar dağınık
Doğrulmayı bekliyoruz
Doğurmayı neden
Azalıyor istekleriniz
Odamı tutuşturan telaşlar
Şimdi her şey sıfır
Çoğalıyor ölümler
Pijamanın içindeki adam kadar yorgunum
Kilitli bir kapı arıyorum
Odalar güz telaşında
Üzgün bir kedi neden
Biliyorum! Issızlık yatağımı yakacak
Yüzünde ölecek bir adamın çok kadın
Ve bir kez daha
İncelerek
Ve çıplak
Kendimize hassas bir terazi bulalım
Betül Tarıman / Akatalpa Dergisi Nisan 2002 sayısı
Hüzün Uzmanı
II. ıslık
Zaman bizdik ve şarkılardı aslolan
Ağır ağır sallanan bir salıncak gıcırtısı
Çocuksu bir sevinçle hızlanan
-yağmurun sesi bir kuş gibi
yorgunlar mı uyandı-
annem babam gelirdi
can sıkıntısından fal bakan kızlar
kıyameti koparırdı küçük kardeş
kavanoz suyla dolsun
gürültü olmasın şiir yazsın anne
garip şeyler olurdu odaya güz basar
solardı aynadaki görüntüsü erkeğin
-çocukların sesi fırsat gibi
odanın havası mı değişti-
tam da şimdi ferahlandı anılar
sinema hayalleri içimizi saracak
ayva çalmaklar, ip atlamaklar
kaleye mum dikilecek
ara vermişken oyuna
-dikkat evlerin kapısını kapatmayın
şeyler koyun koyun arasına -
zaman bizdik ve evlerdi aslolan
miras kalmış dededen
kuytuda bulurdu kendini çerçeve
aşkın tortusu sardıkça eskiyen gölgeyi
sökükleri hızla dikerken anne
-kuyuda bir damla su yok
lütfen yaklaşmayın
oyalanmadan ütüleyin gömleği-
Betül Tarıman / Kum Dergisi Mayıs 2002 sayısı
Kapı ve Mesel
Baba bu kapı derin
Çilingir kilidi nasıl açsın
Eşikleri gitmeye kurulu
Sözler incinmiş ve aç
Baba bana bu kapıyı aç
Yüzeyi menteşe tutmaz
Konuksuzluğu erken öğrenmiş
Ne geleni var ne gideni
Cebinde sonsuza anahtarlar
Buyurgan ve odalardan taşan
Taşan eski yerinden gecenin
Sonsuz yaz serinliği
Huzursuz ve içime sızan
Anla yetmezliğini güne
Baba bu kapıyı güle yaz
Eline bir bardak su
Bir çift terlik ayağına
Esintili dağ resmi
Ve dargın ve kederli ve sahici
Kapı açılmak değilse nedir
Ne zarf ne mektup ne de efkâr
Betül Tarıman / Eski Dergisi Nisan 2002 sayısı
Medet
-herkesin odası çocukluk kadardır
çocukları toplasak da
odayı oyuna mı çağırsak-
oğul yüzün merhamettir zamana
oğul iyi giyimli akrabalar kadar yeni
kadar sisli, özensiz bahçe
gitmesem dinmeyecek içinin öfkesi
iç çekişlerle örülecek masal
şaşıracak anne, rüzgâr çanları ve mehtap
anne buzlu camda ellekesi
anne dizleri yara yoruluncaya
dökülecek dudaklarından birkaç söz
avunsam, avutsam kim bilir kimleri
bir dize kalır mıyım odama açsa medet
-herkesin odası soruları kadardır
eşyaları kaldırsak da
aşka neden mi olsak-
bocalayan anneden şimdi aşka geldik
işler şimdi tamam olmuşken
güzel bir tadı var dedirten yemekten
sevişmesinden kedinin komşu kediyle
bahçenin duvarı aşmasından
oda da oda değil ki
tüy dökme mevsimi azman kedinin
izne çıkmış da sanki uzanmış salona
ilk fırsatta toparlanacak
değişecek evin havası
rüzgârın esme hızından
-gömlekleri de nereye koymuşum
katlayıp kaldırsam-
kışlıkları bir tarafa demişti annem
giysem yağmurluğumu giysem
taşmışım gibi kapı altından sokağa
çocuk olsam küssem gücenip
söz etsek alfabeden aşktan
istekmiş gibi hayata
gibi ısrar gibi ne varsa
sahi, cılız bir çocuktum fotoğrafta anne
Betül Tarıman / Kavram Karmaşa Dergisi Mayıs-Haziran 2002 sayısı
Yırtık Defter
Baş ağrısıyım kapı önünde eski terlik
Kardeş yitince kan ter içinde yağmur
Fena aşığım kocaman dağ kocaman güller
Öylesine itaat ettim öylesine deli öylesine itiraz
İncecik kadınım saçlarım kızıl çoğalsın
Küçük bir sevince neden uzak pişmanlıktan
Yüzüme anlam yüklenmiş
Yenilgim çocukluktan değil çıkmazdan
Odalardım hazırlıksız sessiz kalabalık
Firkete kırıkları taziyelerdim ertelemeler
Bir şey daha olmalıydı söylenmeyen
Cevapsız sorular önceden sezilebilen
Seyirciydim kendime çokça yer gösterici
Ve dolu ve yağmur ve sokak
Matemdim sen gidince ölü hayal
Öylesine tereddüt öylesine yitik öylesine Pazar
Nasıl anlatabilirdim o anı bir gizdi
Bilgece bir tavrı vardı hikâyesi
Anlamı yitirdim, şarkıyı çoktan
Bazen bir çocuk bakar içimden akşam akşam
Bana artık bir oda bile fazla
Küflü bir gençliğe akıyor aynalar
O eski geçmiş bulamasın diye beni
Tek tek topluyorum yırtık defterleri
Betül Tarıman / Akatalpa Dergisi Temmuz 2002 sayısı
Aile Hayatı
Evin kızı sıyrılmış çocukluktan
Odanın bir ucunda baba kahve içiyor
Solmuş odadaki kokuların hatıraları
Örgü örüyor babadan yakınan anne
Olumsuz cevaplar veriyor uykudan uyanan çocuk
İyi niyetle korunuyor evdeki zaman
Söylenecek şarkı yok aile hayatı ciddiye alınmamış
Sabunla ağartılmış tahtalar
Şimdi her şey tamam olmuştur
çünkü hayat vahşi bir parstır..
Odaların bilgisi sözle çeşitlenmeli
Kız yeniden camdan bakmalıdır
Ya gitmek üzerenin korkusu
Fark etmelidir baba kaçan balığı
Büyümek zorunda kalan çocuğa gelmelidir sıra
Gazete kağıtlarından, tahta oyuncaklara
Sular içilsin ki boğaz kurumasın
Koşmaca oynasın dede oyunda ebe
Belki de bu birinci iş
Susmaktan büyüktür oynamanın önemi
Oynamak istiyorum
Oynamadan bilmenin ne önemi var
Odanın içinde kırışık elbise
Odanın içinde uzak geçmiş
Annem babam uyandığında odam kadarım
Betül Tarıman / Kül Dergisi Temmuz 2002 sayısı

